De rovende managers

“Managers, die als struikrovers te keer gaan, ten koste van het maatschappelijk belang”.

Het is een uitspraak van Prof. dr. A. Heertje, hoogleraar Economie.  De uitspraak geeft duidelijk aan dat hij het met managers niet op heeft, zoals velen dat  ook vinden.

Prof. dr. B. Smalhout heeft vele malen uitgehaald naar het management in Nederland en in zijn columns in 1995, 1996, 1997, 2001 en 2004 deelde hij rake klappen uit. Hij had het toen over  “Management terreur” en “Wie stopt de managers”.

Het taalgebruik van “managementterroristen” is navenant en dus onbegrijpelijk.  Wie een beetje taalgevoelig is zal inzien dat het  management vocabulaire vaak niets met de Nederlandse taal te maken heeft maar een “samenraapsel” van uitdrukkingen is dat “indruk” moet maken. Eigenlijk is het  een uiting van geïsoleerde onkunde in taalgebruik. De wijze van hun taalgebruik is werkelijk ziekelijk te noemen. Prof. Smalhout vond dat managers ontstaan zijn uit een “morbide kruising tussen een seksueel ontremde computer en een futuristisch spoorwegboekje met drukfouten”.

Ik vind het een geweldige fantasierijke omschrijving, ware het niet dat het uiteraard een uiterst serieuze zaak is dat ons allen raakt en de gevolgen maatschappelijk ontwrichtend zijn. Het ontwrichtende effect wordt niet genoeg benadrukt maar bijna iedereen heeft er mee te maken.

De laatste tien jaar is het in Nederland er niet beter op geworden omdat de bureaucratie tot uit haar voegen is gebarsten.  De politiek heeft niets aan de plaag gedaan en dat uiterst laf. Er is al een artikel verschenen over het management met de aanhef:
“Het management haalt de ziel uit de samenleving”.

Zijn  Haagse politici zo ingepalmd,  of ziek gemaakt,  door het managementvirus dat de invloed in alle gelederen van  maatschappelijke en vooral in publieke en / of bestuurlijke lichamen nu een feit is? De feiten over het mismanagement liegen er niet om. Als nu de SNS- bank genationaliseerd moet worden omdat deze bank een systeembank is. De schulden en het mismanagement is schrikbarend te noemen: vooral de vastgoedpoot blijkt een desastreuze ontwikkeling te hebben doorgemaakt door miskopen in de vastgoedsector. De belastingbetaler is opnieuw het “kind van de rekening” geworden. Nu ook de bestuurders mogelijk juridisch niet kunnen worden vervolgd of schuldig bevonden en rustig hun opgestreken bonus en hoge verdiensten kunnen behouden, is dit toch voor de burger onverteerbaar. Het is niet alleen de SNS- bank, al eerder is de AMRO- bank genationaliseerd, maar de bijdrage  aan de Euro- Unie om Griekenland, Spanje, Portugal en Cyprus overeind te houden, is toch te veel gevraagd. In de “Volkskrant” stond er al een artikel met de aanhef: Ook deze bankfail kan de burger betalen. Waarom pikken we het nog?  De “rovende managers” kunnen kennelijk alles ongestraft doen. Nogmaals: “dit is voor de burger onverteerbaar! ”

In verpleegtehuizen blijkt dat het management een torenhoog salaris heeft bedongen  en de “mensen aan het bed” een schamel  loon. Daarbij blijken de omstandigheden, waarin bejaarden verkeren, miserabel. In ziekenhuizen gaat er een zeer  groot deel van het beschikbare budget op aan de “bestuurslaag management”. Bij de zorgverzekeraars/ziekenhuizen en in de energiesector is het al niet anders.

Na vragen in de Tweede Kamer over de hoogte van “de salarissen van managers” in sectoren die publieke diensten worden genoemd”, is er een gerucht  dat Kamerleden met het voorstel willen  komen dat het salaris van  de Minister President van Nederland als leidraad moet dienen  voor managers in de publieke en energiesector.   Er wordt nu al gedreigd om naar de rechter te stappen. De “publieke diensten zouden in de private sector liggen en dus zou de regering zich daarmee niet moeten bemoeien”. Dat de burger zich scheel betaald aan energiekosten en legeskosten is voor hen niet interessant. De brutaliteit is abject. Door verzelfstandiging van de energiesector is die “zelfstandigheid” eigenlijk de grootste  bestuurlijke miskleun van de laatste tijd. Het “opgemaakte bedje” voor het management is een gemakkelijke prooi om hun salaris hoog te kunnen  houden.

Het is ook  een stuitende arrogantie. Het salaris probleem vraagt om een absolute en vooral structurele oplossing. De struikrovers van Heertje hebben een broertje dood aan het maatschappelijk belang en  slechts hun eigen “Wallet” is belangrijk. De misgroei ( een deformatie) in “het management”, dat in de afgelopen decennia is ontstaan,  is kennelijk een moeilijk uit te roeien gezwel. De bureaucraten vinden het kennelijk een aanwinst ter zekerheidstelling van hun baan.

Wat is de waarheid? Het  management, voortkomende uit de managementopleiding  “Nijenrode” én de studie, de opleiding, bedrijfskunde aan Universiteiten, is in het kennis vacuüm  gesprongen bij de overheid. Het ambtenaren corps is kennelijk zo stuurloos en / of  incompetent,  dat er voor iedere klus er een extern management- bureau moet worden ingeschakeld om de klus te klaren  en worden er commissies benoemd die talloze onderzoeken nodig vinden   om tot een beslissing te kunnen komen.

En, wat ziet men,  het externe “management consultancy” was een ex ambtenaar.

“The old boys philosophy” dus.  Elkaar de bal toespelen als lid van “The Philosophical Society” als maatschappelijke code.

Onze leden van de  “Tweede Kamer der Staten-Generaal”  slapen en de burger betaalt. Dat er nu Kamervragen komen omdat de “ bevolking het niet meer pikt” is een onvoorstelbaar zwaktebod. Reeds tien jaar eerder had er ingegrepen moeten worden. Maar dat deed  “men” niet omdat ……….., ex Min. Pres. W. Kok  studeerde immers  ook af  bij “Nijenrode”?  Dubbele bestuurslagen zijn grotendeels  onder het bewind van Kok tot stand gekomen om banen te creëren. Op de NRC webpagina bij OPINIE op 17 september 1999 stond dat ontslagen ambtenaren externe adviseurs werden voor vele ministeries.  Vooral de hogere middenklasse  ambtenaren, waren welkom in de consultancy branche.  Nu hij ( Kok)  zelf zijn sociaal democratische veren heeft afgeschud en nu als commissaris bij de ING- bank is aangesteld,  wast hij z’n handen in onschuld. Het is niet meer zijn probleem ook al is de onnozele burger zo langzamerhand kaalgeplukt. Deze bestuurlijke miskleun is alweer op de schouder van de burger komen te rusten omdat de kosten in tal van maatschappelijke instituties drastisch omhoog zijn gegaan. Het dubbele moraal van Wim Kok is dus nu heel duidelijk zonder dat hij verantwoordelijk kan worden gesteld.

De Groep Geert Wilders krijgt misschien  nu toch alsnog  gelijk. De helft van het ambtenaren korps moet weg. De bevolking kan dan eindelijk, zonder de irritante bureaucraten opgelucht ademhalen en de belasting moet noodzakelijk drastisch omlaag. Nu er een “onderzoek” komt naar de gevolgen van privatiseringen zal dit  “item” zeker ter sprake komen. Dat er nu ongeveer 1 miljoen ambtenaren op ongeveer 17.000.000 inwoners zijn is absurd.  Het grote aantal  werklozen zal, politiek gezien, wel gevoelig blijken om het “voorlopig” zo te laten………. maar dat de zorgpremie bijna onbetaalbaar is geworden en de belastingen omhoog vliegen en aldus de armoede in een hoog tempo toeneemt – en daarmede de sociaal Pathologie intenser én wordt grillig van karakter-, is beduidend meer van betekenis dat te bestrijden,  omdat anders  de chaos wordt ingeluid. Als de hoogste twee schalen bij het ambtelijke corps 15% van hun wedde zal inleveren en een verlaging van de belastingdruk bij de “onderste groep” in de particuliere sector , de ruimte dan voor de bestedingen zullen groeien en dat is zeker zo belangrijk. De voedselbanken kunnen voor een deel weg. Dat Nederland, en geheel Europa,  is een zeer diepe recessie zit is te danken aan mismanagement op alle bestuurlijke fronten. De prijs op hebzucht, domheid en korte termijn denken – het kokerdenken,- is heel hoog aan het worden.  Het einde van de crisis is nog lang  niet in zicht waardoor er heel veel spaarpotten zullen sneuvelen en de mensen die steeds méér geld gaan lenen,  zullen een enorm probleem gaan vormen dat niet moet worden onderschat. Het is immers een onderdeel dat de chaos bespoedigd en vergroot in omvang. “Rüchsichtslosigkeit ist ohne Gnadenbrot”,  is het gevolg. ” De mensen zijn zo dom, dat een herhaalde daad hun tenslotte een recht toeschijnt”, vandaar de herhaling van falende inzchten van het ~Management ~ omdat niemand, ook de politiek niet, het management gewoon een schop verkoopt.

Maatschappelijk ontwrichting door toedoen van het management is al bewezen zodat ik niet begrijp waarop men wacht. De onmisbaarheid is ook achterhaald en gelukkig de tegenstand groeit.
Dr David Holanders, van de Universiteit van Tilburg, beschrijft in zijn artikel: ” Pensioenfondsen eten een kwart van de jaarlijkse premiebetalingen op.”

Hij toont aan ( bron jaarverslagen pensioenfondsen) dat het ABP, het Pensioenfonds van ambtenaren, 25.8% van de kosten als aandeel in de premiebetalingen opstrijkt .Daarnaast blijken de prestaties van bestuurders al jaren slecht te zijn maar de salariskosten van de bestuurders van vermogensbeheerders bijzonder hoog blijken.  Dit klemt omdat vermogensbeheerders feitelijk geen private partijen zijn, zoals zij zelf denken.  Vermogensbeheerders, als het APG, zouden op de markt NIET overleven.  Zij zijn met langjarige contracten ‘preferred supplier’  van fondsen die met verplichting en fiscale vrijstellingen “de facto” publieke instanties zijn.”

Moet ik nog duidelijker zijn om aan te tonen dat “managers gewoon rovers zijn”?
Prof. Dr. A. Heertje blijkt de hamer op de juiste spijker te hebben geslagen. Struikrovers gaan altijd te keer ten nadele van het maatschappelijk belang. De politiek kijkt er naar en…… doet niets. Is dat nu lafheid, incompetentie of zijn politici ingepalmd en verstrikt in tucht van de markt uit angst voor Brussel? Immers: het is “de Markt Europa” !

A.R. Girbes sr.
6 juni 2012. 4 Februari 2013. Bijgewerkt op: 13-1-2014.

 

Dit bericht is geplaatst in Actueel met de tags , , , . Bookmark de permalink.