Rationalisering van arbeidstaken kweekt Pathologisch gedrag.

Rationalisering en pathologisch gedrag.

Is ”Rationalisering” de oorzaak of een aanleiding tot maatschappelijk pathologisch gedrag? De rationalisering is ernstig maatschappelijk ontwrichtend en  het management is een plaag en dient te verdwijnen.  

Prof dr. Kees Schuyt  verklaarde in een interview in de Volkskrant van  12 december 1992  onder de titel  “Criminaliteit en het virus van de onverschilligheid”, dat criminaliteit de schaduwzijde  is van een rationaliseringsproces.”

Prof Schuyt  schrijft verder:” dat het criminaliteitsprobleem niet moet worden onderschat en dat er, ruw geschat,  vijf miljoen ‘slachtoffersituaties’ zijn, er één miljoen misdrijven wordt aangemeld bij politie waarvan, ruw samengevat, 20 procent worden opgehelderd, waarvan weer de helft wordt geseponeerd en hooguit zo’n 20 procent  eindigt in oplegging van  een gevangenisstraf.”

“Al deze kenmerken bij elkaar moeten wel een demoraliserend effect hebben op de politie. Moeizaam opgespoorde personen worden immers vaak weer snel begroet op nieuwe plekken van misdaad. Het Openbaar Ministerie en Rechtbanken worden overspoeld met zaken. Wegzenden kan niet meer met persoonlijk aandacht geschieden maar wordt een routine onderdeel van een bureaucratisch  proces waarin de verdachte slechts een administratieve eenheid is geworden,” aldus prof. Schuyt. Hij zegt verder, ‘Het idee, dat de groeiende criminaliteit gestopt kan worden door de sociale controle te herstellen onzinnig is. “Wat met de enen hand wordt prijsgegeven, een op personen gerichte organisatie van de samenleving, is niet met de andere hand, een op sociale controle gericht justitieel beleid, terug te halen. De rationalisatie kan niet door  Politie en/of justitie  worden hersteld door een straffer beleid of door een beleid van veel seponeren.”

Prof. Schuyt heeft het over een VERSCHUIVING in de justitiële organisaties naar onpersoonlijke beheerseenheden, niet erg afwijkend van wat in de gehele samenleving met een hoog industrialisatieproces (graad) plaatsvindt.

De daaraan gekoppelde diagnose, dat er een groot gebrek is aan vitale en informele vormen van sociale controle is wel correct. In die samenleving worden immers persoonlijke en dus directe vormen van sociale controle VERVANGEN door onpersoonlijke anonieme en dus indirecte vormen van sociale controle.

De dominant geworden van formele en veelal bureaucratische organisaties op velerlei levensterreinen  met daarbij verbonden systeemrationaliteit, die slechts let op belangen van de onpersoonlijk opererende organisaties, moge dit illustreren.

Deze zeer korte, en zeer onvolledige, samenvatting geeft evenwel een schrikbeeld voor de toekomst. Prof. Schuyt  schreef dat in 1992. Nu in 2013 blijkt Professor Schuyt een vooruitziende blik te hebben gehad. Twintig  jaar later is het onderwerp nog steeds actueel. De kilheid en overrompeling door bureaucratische organisaties, waarbinnen het management een eigen taal introduceerde, zoals bij  politie, en andere overheidsorganisaties, waaraan ook de beleidsmakers  debet  zijn,  moeten we vooral de gesubsidieerde bureaus niet  vergeten zoals van, “de belangen voor vreemdelingen”, het COA, het IND.

De afspraak in het regeer akkoord bij Paars II, dat er een afvloeiing van ambtenaren moet komen, blijkt dat er in werkelijkheid  méér ambtenaren bij zijn gekomen:  over- regelzucht, dat m.i. rationalisering in de hand werkt,  is  verstikkend voor zowel de economische  als ook voor persoonlijke verhoudingen, hoewel rationalisering meestal uit zuiver economisch- en/of  uit belang van   bureaucratische motieven, tot stand komt: de maatschappelijke ontwrichting wordt nooit genoemd.

De uitdijende collectieve sector ontwikkelt zich als een waterhoofd. In 2013 zijn er meer dan 950.000 ambtenaren, waarvan alleen al bij de Gemeenten 185.000. De conclusie dat de collectieve sector een “waterhoofd is en gebleven” is duidelijk.

Heel langzaam worden de consequenties  zichtbaar van wat “het management” in hun drang naar efficiëntie ( het systeem- rationaliteit) en reorganisatie van zowel bedrijfsculturen alsook publieke organisaties,  de privatisering van staatsbedrijven en nutsbedrijven,  met  hun   zogenaamde prestatiegerichte afspraken,  hebben aangericht.

Zie s.v.p.: “Waarom hebben we toch kritiek op het “management”?

Natuurlijke factoren die inherent zijn aan  het menselijk  gedrag werden genegeerd. Er is niet gelet op het feit dat door rationalisering daarbij iets aan “de mens” ( de burger) wordt opgelegd  waarvoor deze niet geschikt is.

Nu de politiek nog geen begin heeft maakt met het herstel van waarden en normen en  de burger nog  niet zijn plaatst  heeft, zoals dat  in de jaren vijftig het geval was, zal de criminaliteit stijgen. Als ook de politiek, het kabinet, onder leiding van ongeacht wie,  zwicht voor eenzijdige verdere systeem- rationaliteit en zich niets aantrekt van de onrust onder alle lagen van de bevolking, de ontwrichting in gang wordt gezet.  Prof. dr Pim Fortuyn legde dat op geniale wijze bloot, ook de politiek is  m.,i. mede verantwoordelijk en  medeplichtig aan de voorwaarden tot maatschappelijk ontwrichtende situaties, die onherroepelijk zullen leiden tot een grimmige sociaal- pathologie.

Het artikel (interview)  van Prof. Schuyt zou nu – 2013, – geschreven kunnen zijn. We zijn evenwel twintig jaar verder en de wetenschap die we  nu hebben,  uit factoren van onvrede, onevenwichtige demografische opbouw van de Nederlandse bevolking, extreme cultuurverschillen en segregatie, blijkt nu dat genoemde sociaal- pathologie veel ondoorzichtiger is geworden als gevolg van de gedoogcultuur en door de “politiek correct” optredende organisaties. Het OKIO- fobie werd ontwikkeld door linkse activisten.

Prof. Schuyt schrijft  tot slot:

“Er is maar een manier om dit proces te doorbreken: het eenzijdig rationalistische en utilistische mens- en maatschappijbeeld zal genuanceerd en gecorrigeerd moeten worden, onder andere door te wijzen op negatieve externe effecten.  

Daarnaast zou meer aandacht moeten komen voor persoonlijk organisatievormen, voor persoonlijk leiderschap en organisaties, voor kleinschalige organisatievormen van kleuterschool en Universiteit en voor op de persoon gerichte behandelingen,- zowel in het grootwarenhuis  als op het politiebureau of voor de rechtbank”. Hoewel Prof. Schuyt lid is ( of was) van de PvdA is zijn uitspraak in lijnrechte tegenstelling tot de door drs. Wallage en andere PvdA prominenten, zoals dr. Melkert en dr. W.Kok, gepredikte schaalvergroting in het onderwijs, waarvan nu de wrange vruchten zichtbaar zijn. De gevolgen van Politieke incompetentie noem ik zoiets.

Was Prof. Schuyt een profeet, of begreep hij heel goed dat rationalisering, schaalvergroting en de domme  “slogan”, “dat oplossingen zich niet gedragen met de moderne eisen die gesteld worden aan onze organisaties,” incoherent is aan het menselijk gedrag en een inculpatie naar de politiek in 1992 en later. Het is nu in 2013 nog steeds een grote bende omdat door de elite in het verleden uitsluitend opportunistisch werd gedacht en de controle op banken, verzekeringsmaatschappijen en non profit- organisaties, nihil was. Het management had vrij spel waardoor de salarissen te hoog werden en de koninkrijkjes die ontstaan zijn, onhandelbaar zijn geworden. Het zwichten voor de eenzijdige systeem- rationaliteit  komt dicht in de buurt van medeplichtigheid tot verwording van maatschappelijke verhoudingen en versterking van de criminaliteit.

U weet het nog? Ik heb het over een artikel in de Volkskrant van  12 december 1992.

Nu in 2013,  zijn de consequenties van het rationaliseringsproces nog pijnlijk voelbaar. Kolonel b.d. L.J.J. Dorrestijn spreekt, in het Opinieblad Sta-Vast”, over corruptie en ongecontroleerde subsidiestromen en de duistere zaken die daarmee samenhangen en het ontbreken van onderzoekgegevens over bepaalde ministeries, Provinciebesturen, Gemeentebesturen en waterschappen. De misdaad loont kennelijk, of misschien iets diplomatieker uitgedrukt: “het oneigenlijk gebruik van gemeenschapsgelden door rationalisatie” : bijvoorbeeld: het beleggen van gemeenschapsgeld in aandelen door overheden, vooral als met gemeenschapsgeld allerlei duistere zaken worden gedaan? Heeft de Provincie Noord- Holland, door te beleggen in “Ice-Banki”,  geen miljoenen gemeenschapsgeld verloren? In 2013 hoor ik daar niets meer over.

Het is voor de burger onverteerbaar dat zijn geld, dat onder dwang wordt afgenomen, door bestuurders op onjuiste wijze wordt uitgegeven. en zelfs geheel is verdampt door beleggingen. Waar zijn de filters die in een democratie aanwezig zijn om misbruik van belastinggelden te voorkomen? Mr Arno Visser *) pleitte in “Buitenhof”, 3 november 2013, voor een duidelijke controle op te besteden gelden nu de Gemeenten meerdere taken krijgen toebedeeld. Hij wenste democratische controle op de € 15.000.000.000,- die van het Rijk naar de Gemeenten gaat. Dat hij zich ongerust maakt dat er nu nog geen duidelijke afspraken zijn gemaakt, deel ik volledig. Hij. Arno Visser, is dus bang voor een “oneigenlijk” gebruik van die gelden door de Gemeenten.  Rationalisering, als middel tot bezuinigen, kweekt dus mogelijk een financieel pathologisch gedrag bij Gemeenten  als er geen filters zijn ingebouwd die een goede besteding garanderen.

De welwillende  burger  is ook hier aan de kant gezet. De criminaliteit loopt de spuigaten uit. Bureaucraten rationaliseren om het leven en bestuurders kijken toe en passen zich aan. De angst voor Brussel is enorm.

De bureaucratie is dus een wapen van de bureaucraten om de burger buiten spel te zetten. De algemeen opkomende ontevredenheid en het formalisme dat wordt gehanteerd is maatschappelijk ontwrichtend. Het formalisme is een bewijs van dat maatschappelijk ontwrichtende feit. Intussen slaan de technocraten hun slag door te wijzen op alle mogelijke technische middelen om de criminaliteit een halt toe te roepen door uiterst gevoelige afluisterapparatuur te ontwikkelen en camerasystemen te introduceren, of Nederland in 2010 op te zadelen met het rekening rijden. Heeft U wel eens gehoord van “belparkeren”.?  En, is Nederland  nog een democratie? Ik denk meer aan een ernstig zieke grap.

Nu de prangende vraag:  ”wanneer komt het onderwerp “Overbevolking” op de politieke agenda!?

Het nog steeds bestaande taboe ter zake overbevolking is m.i.  een politieke neurose met  een de benadering dat mij doet  denken  aan een vorm van  autisme  of een ziekelijke introversie.

De lafheid waarmee het probleem wordt ontkend is inherent aan het feit dat velen denken dat de dood er nog lang niet is, maar plotseling  en onverbiddelijk kan toeslaan. De gevaren die nu op de burger afkomen zijn angstaanjagend en destructief van aard.

In alle landen binnen Europa is “overbevolking” duidelijk aanwezig.

Overbevolking is heden het grootste probleem. “Als politici de waarheid niet durven te zegen óf  niet ( meer)  competent zijn  wordt het tijd dat de burgers het initiatief nemen”. Immers: ook door liegen en bedriegen is de Europese- Unie  door de strot van de burger geduwd.  ( Zie ook het artikel: Quo- Vadis, Europa)

Dat nu de elite ons nu in de federale staten gaat zwendelen, is naar mijn overtuiging oneigenlijk, en omdat er nog geen politieke consensus is, het mijns inziens crimineel van opzet ia vanwege de niet juridische status van Europese- Unie.

Immers: als bij referendum, na een politieke consensus, de bevolking in Europa  met ten minste 66% van de stemmen, vóór een Europese Unie stemt,  er ook een juridische status aan verbonden kan worden. Nu er om rationele reden en om zuiver economische reden met macht is ook de Eurozone door de strot van de burger geduwd.

De burger heeft werkelijk niets te vertellen gehad maar mag wel de schade betalen. Immers: belastinggelden hebben de bankencrisis gered.

De “gestapelde conflicten” zijn inmiddels onoverzichtelijk geworden waar door ook de beslissingen met  een “probleemoplossend vermogen” veel moeilijker wordt. De oplossingen zijn er wel…….. maar dan moet er een regio-economie met nationale staten  met eventueel een iets lager welvaartsniveau worden gerealiseerd. Er is dan alle tijd om een Europees Politieke consensus te ontwikkelen met alle demografische diversiteit als uitgangspunt. Het zal bittere noodzaak worden als er geen politieke eenheid is.

Fatalisme en naïviteit in combinatie met politieke incompetentie, en domme ambities van de elite, hebben in Europa chaos geschapen: als rationalisering  de oorzaak of de aanleiding tot pathologisch gedrag is, dan is dat  nu duidelijk geworden bij het  tot stand komen van de Eurozone. Dat de Eurozone, zonder een electoraal mandaat,  is opgericht, is mijns inziens niet alleen ondemocratisch ,ik vind het gewoon misdadig: het is een uiting van minachting tegenover de burger waardoor de burger op kosten wordt gejaagd dat  de burger niet wil.De burger is door rationalisering bijna gedwongen pathologisch gedrag te uiten als gevolg van het feit dat de burger uit zijn “welstand” is gehaald. En, dat heeft niets te maken met een demografische diversiteit binnen Europa.

Het pathologisch gedrag van de elite,  met als inzet…… de  macht in Europa.

Het citaat van Henry Wotton ( Kent: 1568- 1639 ) doet zich ook nu nog gelden:

 ” Spreek de waarheid,  en verwar en verbijster  op die manier Uw tegenstanders”.

*) en lid van de Algemene Rekenkamer.

A.R. Girbes sr.
2 november 2013.

 

Dit bericht is geplaatst in Actueel met de tags , , , . Bookmark de permalink.